Tachtig portretten van markante personen uit Rivierenbuurt: 'Ik wil nooit meer weg hier'

An
An © Steven Scholten
DEN HAAG - 'Daar hang ik!', roept An (90) vrolijk, wijzend naar een zwart-wit portret van zichzelf. De expositie 'Wij Rivierenbuurt' portretteert tachtig mensen die in de buurt wonen, werken of op bezoek zijn. 'Vroeger had de buurt het karakter van een rafelrand van de stad met een arme bevolking, passanten en prostitutie. Nu is de samenstelling veranderd, maar de tentoonstelling laat zien dat de wijk nog steeds een heel eigen sfeer en karakter heeft'.
Een stuk of vijftig mensen hebben zich deze vrijdagavond verzameld in galerie Trixie aan de Scheldestraat, in het midden van de Rivierenbuurt. De muur van de simpele expositieruimte is beplakt met tachtig foto's van drie verschillende fotografen.
Een jong meisje met donkere haren poseert voor haar eigen portret. Haar moeder maakt trots een foto. 'Wacht even', roept fotograaf Steven Scholten, terwijl hij naar achter verdwijnt en weer verschijnt met een grote rol met foto's. Hij haalt het portret van het meisje tevoorschijn om mee te geven aan haar vader en moeder. 'Deze is voor jullie', roept hij enthousiast.
Op de foto met haar eigen portret
Op de foto met haar eigen portret © Den Haag FM

Rafelrand van de stad

Het is de opening van de expositie 'Wij Rivierenbuurt', een initiatief van Platform Kunst Rivierenbuurt-Spuikwartier, dat vaker tentoonstellingen in de wijk organiseert. 'Het laat de veelzijdigheid en levenskracht van de wijk zien', aldus voorzitter Aart de Groot. 'Vroeger was dit een havengebied en had de buurt het karakter van een rafelrand van de stad met een arme bevolking, passanten en prostitutie. Er waren kleine en slechte woningen en bedrijven met ellendige werkomstandigheden en flinke milieuvervuiling.'
In de verdere ontwikkeling verdwenen veel ambachtelijke bedrijfjes en kleine winkeltjes en koopwoningen werden gebouwd. De samenstelling van de bevolking is veranderd, maar de tentoonstelling laat zien dat de wijk nog steeds een heel eigen sfeer en karakter heeft. Op de foto's zijn mensen te zien die al jaren, of zelfs sinds hun geboorte, in de wijk wonen, maar ook mensen die er later terecht zijn gekomen. Van de 90-jarige An tot tieners op de foto gezet met hun skateboard en twee moeders met hoofddoek.
Rachelle
Rachelle © Joris Wijsmuller

Geen poespas

De tachtig portretten zijn gemaakt door Steven Scholten, Joris Wijsmuller en Oliver van der Spek, die alle drie zelf in de buurt wonen en het karakter dus goed kennen. Het zijn spontane foto's, gemaakt van mensen die aan het werk zijn, ergens wandelen of zitten in de wijk. 'Ze staan er echt op zoals ze zelf zijn. Geen poespas, geen poseren', vindt een bezoeker, die de foto's aandachtig bekijkt. 'Ik ben iedereen die zich liet fotograferen heel dankbaar', zegt Steven Scholten. 'Je geeft toch een stukje van jezelf bloot. Zo voel ik dat.'
Peter, Berry en Hasan
Peter, Berry en Hasan © Oliver van der Spek

An

De ster van de expositie is misschien toch wel An. Haar foto pronkt op alle flyers van de fototentoonstelling. 'Ik was een boksles aan het doen met mijn gymgroepje', vertelt An vriendelijk glimlachend. 'Dat was een paar jaar geleden, nog voor corona. En ineens stond Steven voor mijn neus. Hij vroeg of hij een foto van me mocht maken en ik zei: ja hoor. En zo is de foto er gekomen. Al had ik toen niet voorzien hoeveel mensen die foto zouden gaan zien', zegt ze lachend. 'Maar ik vind het alleen maar heel leuk en een eer.'
'Ik kwam 84 jaar geleden in de wijk wonen', vertelt de inmiddels 90-jarige An. 'Ik ben geboren in Rotterdam, maar na de oorlog konden mijn ouders hier aan het Scheldeplein een woning krijgen dus verhuisden we. Door de jaren heen ben ik wel een paar keer van huisnummer gewisseld, maar altijd aan het Scheldeplein blijven wonen.'

Wil niet weg

'Mijn zoon en schoondochter wonen in Wassenaar. Een tijdje geleden kwam er een flat vrij en mijn schoondochter zei: 'Kom nou lekker hier wonen, mam.' Zij vinden het niks in de Rivierenbuurt. Maar ik wil helemaal niet weg. Ik ken iedereen hier. Natuurlijk is de buurt veranderd, maar ik heb helemaal geen moeite met alle mensen die van buitenaf gekomen zijn. Ik kan met iedereen overweg en er is nooit iemand onaardig tegen mij.'
'Heel charmant is de foto niet', zegt An lachend, wijzend naar haar portret. 'De dames van mijn wandelclub zeiden: 'An, je hebt zoveel rimpeltjes op die foto, dat is in het echt niet zo.' Maar daar heb ik grof gezegd schijt aan hoor. Het komt door de stijl van de foto en ik ben hartstikke trots dat ik in de fototentoonstelling zit en hier tussen mag hangen.'
Foto's van Steven Scholten
Foto's van Steven Scholten © Den Haag FM

Amare

De tentoonstelling is nog tot en met 17 december te zien in Trixie. 'Mag ik het al verklappen?', vraagt Aart aan de fotografen. 'Daarna verhuist de voorstelling in januari naar Amare', zegt hij, na een instemmende knik van de drie mannen. 'En ik hoorde Oliver net al zeggen dat New York ook nog op het programma staat', zegt hij.
De zaal moet hard lachen. 'Als je nog een assistente nodig hebt, wil ik dan wel mee', roept An.

💬 Neem contact op! Heb jij een tip of opmerking voor de redactie? Stuur ons een bericht via het contactformulier!

Altijd op de hoogte van het laatste nieuws en achtergronden uit Den Haag? Download onze app en ontvang notificaties bij belangrijk nieuws uit jouw stad!